Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Przedszkole Niepubliczne nr 8 Bajka

Chronimy Dzieci

Program "Chronimy dzieci" to program profilaktyki przemocy wobec dzieci 

 

W 2016 roku przystąpiliśmy do realizacji programu Chronimy Dzieci. Chronimy Dzieci to program certyfikowania placówek edukacyjnych realizujących politykę ochrony dzieci przed przemocą.

 

Celem programu Chronimy Dzieci jest ochrona dzieci przed przemocą ze strony osób dorosłych (rodziców, opiekunów, pracowników placówki) oraz rówieśników. Program realizowany jest poprzez wdrażanie standardów ochrony dzieci przed krzywdzeniem zapisanych w polityce ochrony dzieci ustalonej w placówce. Placówki, które spełniają standardy ochrony dzieci, otrzymują certyfikat Chronimy Dzieci.

 

Realizacja programu przez placówkę oznacza, że:  

  • placówka posiada ustalone i spisane procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka (patrz: Polityka Ochrony Dzieci przed krzywdzeniem)
  • placówka chroni dane osobowe i wizerunek dziecka
  • placówka dba o bezpieczny dostęp dzieci do internetu
  • placówka posiada ustalone i spisane relacje na linii dziecko-pracownik personelu
  • pracownicy placówki są sprawdzani pod kątem niekaralności za przestępstwa z użyciem przemocy na szkodę małoletniego
  • pracownicy są przeszkoleni z zakresu rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci i wiedzą jak na nie reagować
  • placówka oferuje dzieciom i rodzicom edukację na temat ochrony dzieci przed krzywdzeniem

Stworzyliśmy już dokument Polityki Ochrony Dziecka przed Krzywdzeniem.

 

W grupie najstarszych przedszkolaków (Tygrysków) odbyły się następujące zajęcia w ramach programu:

  • 22.04.2016 Wiem, jak się czuję.
  • 25.04.2016 Znam bezpieczne zasady.
  • 26.04.2016 Dobry i zły dotyk.
  • 27.04.2016 Moje ciało należy do mnie.
  • 28.04.2016 Nie lubię złych tajemnic.
  • 29.04.2016 Trudne sytuacje. Gdzie szukać pomocy?

Przed nami jeszcze zajęcia w grupie Pszczółek :)

 

O programie można poczytać tu.


Polityka Ochrony Dzieci
[ 94.6 kB ]



KAŻDE DZIECKO ma prawo do: 

  

1. Prawo dziecka do życia i przeżycia.

2. Do ochrony przed torturami, okrutnym, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem lub karaniem.

3. Do ochrony przed wszelkimi formami przemocy.

4. Do rejestracji jego urodzenia, nazwiska, do uzyskania obywatelstwa oraz poznania swoich rodziców.

5. Do zachowania swej tożsamości.

6. Do przebywania razem ze swoimi rodzicami.

7. Prawo dziecka pozbawionego środowiska rodzinnego do specjalnej ochrony i pomocy ze strony państwa.

8. Do wyrażania własnych poglądów we wszystkich sprawach, które go dotyczą.

9. Prawo dziecka do wolności myśli, sumienia, religii.

10. Prawo dziecka do prywatności.

11. Prawo dziecka do zrzeszania się.

12. Prawo dziecka do korzystania z najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia, udogodnień w zakresie leczenia chorób, rehabilitacji zdrowotnej.

13. Prawo dziecka do poziomu życia odpowiadającemu jego rozwojowi fizycznemu, psychicznemu, duchowemu, moralnemu i społecznemu.

14. Prawo dziecka do korzystania z systemu zabezpieczenia społecznego.

15. Prawo dziecka do nauki.

16. Prawo dziecka do wypoczynku, czasu wolnego.

Wskazówki dla rodziców, którzy podejrzewają, że dziecko jest krzywdzone
 

  

Rodzicu! 

  • Nie pozostawaj obojętny wobec przejawów krzywdzenia dziecka. Reaguj, gdy widzisz każdą zmianę w jego zachowaniu, wyglądzie – dziecko zwłaszcza w wieku przedszkolnym może mieć trudność z ujawnieniem swoich problemów.
  • Nie postawiaj dziecka samego z problemem. Gdy sygnalizuje ono, że chce rozmowy, szczególnie gdy zaobserwowałeś niepokojące zachowania, poświęć mu czas – wysłuchaj i staraj się pomóc.
  • Gdy sytuacja tego wymaga, zainicjuj rozmowę w bezpiecznych, sprzyjających warunkach. We wstępie do rozmowy użyj określonych i sprawdzonych słów typu: „Domyślam się, że coś cię martwi, niepokoi, ale coś powstrzymuje cię, by o tym rozmawiać” lub „Martwię się, że dzieje się coś, z czym sobie nie radzisz, ale nie wiem, jak ci pomóc”.
  • W przypadku, gdy dziecko demonstruje zachowania społecznie nieakceptowane, można spróbować zdefiniować trudności przez pryzmat trudnego zachowania. Podczas rozmowy stosuj pytania typu: „Czy jest coś, co cię martwi?”, „Dotarła do mnie informacja o bójce z kolegami w przedszkolu. Domyślam się, że coś cię rozzłościło, ale w życiu zdarza się, że trudno jest się opanować, kiedy mamy wiele trudnych spraw na głowie”.
  • Nie wywieraj presji, jeśli dziecko wyraźnie odmawia rozmowy i reaguje lękiem czy wycofaniem. Powiedz mu wyraźnie, że się o nie martwisz, wyraź gotowość wysłuchania w odpowiedniej chwili, gdy będzie gotowe do takiej rozmowy.
  • Bądź obiektywny wobec problemu. Nie obwiniaj potencjalnego sprawcy, z którym dziecko często jest emocjonalnie związane.
  • Używaj pytań typu: „Co się stało?”, „W jaki sposób?”, „Co było potem?”, „Kto jeszcze był przy tym zdarzeniu?”. Unikaj pytań w rodzaju: „Dlaczego/jak to się stało?” – dziecko raczej nie rozumie przyczyn krzywdzenia i pobudek działania.
  • Wspieraj dziecko w słuszności jego zachowania. Użyj słów: „Nie ma w tym twojej winy, nikt nie ma prawa cię krzywdzić”.
  • Możesz poinformować dziecko, że może zaistnieć potrzeba rozmowy z innymi osobami na temat tego, co powiedziało, oraz o tym, co zamierzasz zrobić, by mu pomóc.

 

Materiały dla rodziców 

 Literatura definiuje następujące rodzaje przemocy: 

 I. Przemoc fizyczna – to wszelkiego rodzaju bezpośrednie działania z użyciem siły, których rezultatem jest nieprzypadkowe zranienie, np. popychanie, obezwładnianie, policzkowanie, szczypanie, kopanie, duszenie, bicie otwartą ręką, pięścią lub przedmiotami, oblewanie wrzątkiem lub żrącymi substancjami, użycie broni.

Objawy przemocy fizycznej: 

Siniaki, ślady po uderzeniach w różnych miejscach ciała, rany twarzy i głowy w różnych stanach gojenia się, ślady po oparzeniach, powtarzająca się opuchlizna, a także złamania, zwichnięcia, lęk przed rozebraniem się, lęk przed dotykiem drugiej osoby, strój nieadekwatny do pory roku oraz pogody, nadmierna apatia lub agresja.

 

 II. Przemoc psychiczna – to działanie prowadzące do zniszczenia pozytywnego obrazu własnej osoby, np. wyśmiewanie, poniżanie, upokarzanie, zawstydzanie, narzucanie własnych poglądów, ciągłe krytykowanie, kontrolowanie, ograniczanie kontaktów, stosowanie gróźb, szantażowanie.

Objawy przemocy psychicznej: 

Zaburzenia mowy (wynikające z napięcia nerwowego), psychosomatyczne (bóle jelitowo-żołądkowe, bóle i zawroty głowy), moczenie i zanieczyszczanie się (zazwyczaj u dzieci), bóle mięśni, nadmierna potliwość, zaburzenia snu, brak poczucia pewności siebie, niska samoocena, wycofanie, depresja, fobie, lęki, zachowanie destrukcyjne, kłopoty z kontrolą emocji, poczucie krzywdy i winy, nieufność wobec innych, zachowania agresywne w stosunku do innych osób, tendencja do uzależniania się od innych.

 

 III. Przemoc seksualna – to wymuszanie różnego rodzaju niechcianych zachowań w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych sprawcy, np. nieakceptowane pieszczoty, praktyki seksualne, seks z osobami trzecimi, sadystyczne formy współżycia.

Objawy przemocy seksualnej (uwzględniające przemoc seksualną w stosunku do dzieci): 

Objawy somatyczne – najczęściej mają charakter pośredni, tj.: choroby weneryczne, wirus HIV, infekcje dróg moczowo-płciowych, urazy pochwy, odbytu, przerwanie błony dziewiczej, krwawienie z narządów rodnych, ból przy oddawaniu moczu czy kału, krwawe stolce, infekcje jamy ustnej.

Objawy psychologiczne i behawioralne – nadmierna erotyzacja dziecka: prowokacyjne i uwodzicielskie zachowania seksualne, erotyczne rysunki lub zabawy, agresja seksualna wobec rówieśników, wczesna lub nasilona masturbacja dziecięca nieadekwatna do fazy rozwoju psychoseksualnego, nieadekwatny do poziomu rozwoju dziecka język dotyczący sfery seksualnej, obniżony nastrój, lęk, niepokój (dziecko może bać się iść do szkoły czy przedszkola, boi się kontaktów z ludźmi, boi się spać samo itd.), poczucie winy, niska samoocena, koszmary, lęki nocne, nadpobudliwość psychoruchowa, trudności w koncentracji uwagi, wtórne moczenie nocne, zachowania regresywne (np. powrót do ssania palca czy smoczka), złe relacje z rówieśnikami, dolegliwości psychosomatyczne: bóle brzucha, głowy, nudności, wymioty.

  

IV. Zaniedbanie – niezaspokajanie podstawowych potrzeb emocjonalnych i fizycznych dziecka, odrzucenie emocjonalne, brak zainteresowania jego rozwojem, stanem zdrowia, higieną, właściwym odżywianiem i ubieraniem.

Objawy zaniedbania: 

Częsta absencja w przedszkolu, brak przyborów szkolnych, ubiór nieadekwatny do pory roku, niedożywienie, zaniedbanie pod względem higienicznym i zdrowotnym (brudna odzież, skóra, przewlekłe nieleczone choroby, niezażywanie niezbędnych leków, brak szczepień, koniecznych badań, zaburzony rozwój fizyczny), pozostawanie na dworze bez opieki w godzinach wieczornych i nocnych, apatia, bierność.

 

Gdzie szukać pomocy? 

Obszerne materiały dotyczące przemocy w rodzinie i problematyki krzywdzenia dzieci zostały opublikowane na stronie internetowej Ośrodka Rozwoju Edukacji (www.ore.edu.pl).

Wiele przydatnych informacji w tym zakresie jest także dostępnych na stronach ośrodków pomocy społecznej, organizacji, instytucji i stowarzyszeń zajmujących się problematyką krzywdzenia dzieci i przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Informacje dotyczące problematyki przemocy można znaleźć również w poradniach rodzinnych ds. przeciwdziałania przemocy lub ośrodkach interwencji kryzysowej.

Gdy wiesz lub podejrzewasz, że dziecko jest krzywdzone - ZADZWOŃ!!!  

  

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży  116 111 

Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci 800 100 100 

Fundacja Dzieci Niczyje 22 616-19-69 

Centrum Interwencyjnego Komitetu Ochrony Praw Dziecka 22 626-94-19 

Rzecznik Praw Dziecka 22 696-55-42 

Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży 22 826-10-16 

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12 

Master Szef - edycja 3

Zapisz Maluszka

 

Zapisy dzieci do naszego przedszkola są przyjmowane przez cały rok. Zapraszamy do pobrania i wypełnienia karty zgłoszeniowej 


Przedszkolaki z orzeczeniem


Do "Bajki" przyjmujemy również dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. 

WIĘCEJ  

Wyszukiwarka



copyright © 2008-2017 Przedszkole Niepubliczne nr 8 "Bajka" w Białymstoku ~ idea, gfx & code by warlock ~ 152601 / 31 / 4